نقد و بررسی بازی Mina the Hollower؛ ترکیب سنت و مدرنیته!

استدیوی Yacht Club Games با جدیدترین ساخته خودش یعنی ‌Mina the Hollower موفقیت دیگری در کارنامه خودش ثبت کرده است. با تک سیرو همراه باشید.

بازیساز باید کله‌اش بوی قرمه سبزی بدهد. اگر قرار باشد یک مشت کارمند و برنامه نویس جمع بشوند و بازی‌های شبیه به هم بسازند چرخ این صنعت که نمی‌چرخد. از بخت بد، آن‌قدر اوضاع مالی همه شرکت‌ها به قدری خراب است که دیگر شجاعت و جسارت ساختار شکنی و ایده پردازی به چشم نمی‌خورد. Yacht Club Games اما حداقل روی کاغذ من را امیدوار کرد. خصوصاً این که آن‌ها با سالیان سال پشتیبانی موفق از بازی Shovel Knight نیاز چندانی به تغییر ترکیب برنده‌ی‌شان نداشتند. بازی Mina the Hollower ثمره این شجارت و جسارت مثال زدنی است. یک بازی که درست مثل سایر آثار قبلی این استدیو یک اثر Game Boy Color با رنگ و بوی عناوین کلاسیک دهه 90 است. اما هویت دارد و این هویت را در جای جای اجزای خودش به رخ می‌کشد. در ادامه به تفصیل به نقد بازی Mina the Hollower می‌پردازیم.

داستانی جذاب اما قابل پیش بینی!

اصولاْ‌ از یک بازی پیکسلی انتظار شاکله داستانی جذاب و روایت داستانی بسیار بی‌رحمانه به نظر می‌رسد. در هر صورت Mina the Hollower در این چارچوب نمی‌گنجد. حتی در قامت یک رمان مصور با دیالوگ‌های جذاب و شخصیت‌ پردازی‌ها قد علم می کند. ماجرا از جایی شروع می‌شود که کاراکتر اصلی بازی یعنی مینا، برای تعمیر ژنراتورهای خاموش‌شده به جزیره زادگاهش بازمی‌گردد. اما شوربختانه پشت ظاهر آرام جزیره، رازهای تاریک، شخصیت‌های مرموز و تصمیم‌های سرنوشت‌ساز جاخوش کرده‌اند. داستان بازی عجله‌ای در روایت ندارد و رفته رفته با اکتشاف و تعامل با محیط خودش را تثبیت می‌کند. با این حال داستان هر چه قدر هم که از عناصر متعددی مثل فضاسازی و دیالوگ‌های حرفه‌ای استفاده می‌کند باز هم یک اثر قابل پیش بینی است. پس انتظار غافلگیری و واقعه خاصی از داستان بازی نداشته باشید!

هنر اکتشاف به سبک دهه 90

Mina the Hollower بی‌گمان بهترین اثر اکشن ماجراجویی از نمای بالا یا به قول فرنگی‌ها Top-Down Action Adventure در طی چند سال اخیر است. البته که بازی سعی دارد پوسته آثار دهه 90 را به تن کند، اما عمیقاً یک اثر مدرن و صاحب سبک است. سوای از بحث المان‌های اکشن و مبارزات چالش برانگیز، بازی همه چیز دارد! یکی از جذاب‌ترین عناصر آن هم مربوط به بحث اکتشافات است. سرزمین Tenebrous Isle برای رسیدن به چنین عروجی همه دار و ندارش را وسط می‌ریزد. هر نقطه جهان بازی پر است از معماری‌های جذاب و هویت بصری متفاوت که گیمر را دائماً به ادامه مسیرش ترغیب می‌کند. به عنوان مثال داخل هر غاری که وارد می‌شوید، چند مسیر فرعی برای پیدا کردن آیتم‌ها یا حتی شخصیت‌های فرعی وجود دارد. صدالبته اینجا دیگر خبری از راهنمایی‌های پررنگ و لعاب بازی‌های مدرن امروزی هم نیست.

حفاری، حفاری و باز هم حفاری!

اصلی‌ترین مکانیسم بازی قابلیت حفاری است! شخصاً در چنین بازی‌های پیچیده و چالش برانگیزی همیشه دست به بهانه هستم! این که کنترلر کاراکتر خشک و سنگین است و اصلاً فیزیک بازی چیز تعامل پذیری نیست! راستش Mina the Hollower‌ دستم را از هر گونه بهانه‌ای بسته است. قابلیت کنترل کاراکتر و حفاری کردن آن یک المان‌ معرکه و کم‌نظیر است. شما تقریباً در هر جای بازی می‌توانید از این قابلیت استفاده کنید. به عنوان مثال اگر به دنبال آیتم خاصی هستید، تنها راه چاره‌ی‌تان این است که آن‌قدر حفاری کنید تا نفت در بیاید. یا حتی در مبارزات مقداری کندن زمین کافی است تا از بدترین ضربات دشمنان هم در امان بمانید. در نهایت بسیاری از معماهای جذاب بازی هم اتفاقاً در گرو استفاده از همین المان هستند. گرچه این مکانیسم نیاز به صبر و ممارست دارد اما در هر صورت کلید اصلی پیشروی در بازی است.

رودربایستی ممنوع!

Mina the Hollower با شما تعارف و رودربایستی ندارد. به همین خاطر از همین حالا باید کلاه‌تان را برای یک تجربه اکشن سخت و چالش برانگیز بالا بیاندازید. اصولاً هسته اصلی مبارزات بازی روی محور زمان بندی، حفظ فاصله با دشمنان و شناختن الگوی حملات آن خلاصه می‌شود. بسیاری از بازی‌های امروزی که صرفاً روی کمبوهای طولانی و پر زرق و برق متمرکز می‌شوند. اما اینجا کوچک‌ترین حرکتی از جانب شما باید هدفمند باشد. تنها یک بار اشتباه کافیست تا بخش قابل توجهی از سلامتی و منابع شما در معرض تهدید قرار بگیرند. صدالبته شما هم آن‌قدرها دست و پا بسته نخواهید بود. بازی کلکسیونی از سلاح‌های اصلی و فرعی را پیش روی‌تان قرار می‌دهد. مثلاً در کنار Trinketهایی که ویژگی‌های شخصیت را تغییر می‌دهند، امکان ساخت بیلدهای مختلف مبارزه را هم دارید. پس اینجا روی کاغذ همه چیز برای یک اثر اکشن سخت و البته شخصی‌سازی شده فراهم است.

باس فایت؛ خط و نشان برای آثار سولزلایک!

اشتباه نکنید؛ Mina the Hollower قرار نیست یک اثر سولزلایک با باس فایت‌های غیرمنطقی باشد. اینجا همه چیز بر حسب آزمون و خطاست. هر باس فایتی که سر راه شما قرار می‌گیرد الگوی مبارزه‌ای خاص خودش را دارد. هر الگو از چند مرحله خاص تشکیل شده است که در نهایت به یک پنجره آسیب پذیری برای این باس فایت منتهی می‌شود. تنها کاری که شما باید انجام بدهید این است که در فواصل بین این پنجره‌های آسیب پذیری باس فایت زنده بمانید؛ همین! البته به همین سادگی‌ها هم نیست اما در هر صورت با تمرین و تلاش فراوان این معضل هم حل می‌شود. شاید کلیدی‌ترین نکته که بارها در این متن به آن اشاره کردم همین المان حفاری بازی باشد. باس‌ها هر چه قدر هم که باهوش باشند و ضربات شما را تشخیص دهند، عقل‌شان به چنین مکانیسم پیچیده‌ای قد نمی‌دهد.

مهمانی به صرف سردرگمی!

پدربزرگم همیشه اعتقاد داشت که شب‌ها با پیراهن تیره از کنار خیابان عبور نکنم. حق هم داشت؛ در تاریکی شب، تیرگی قابل تشخیص نیست. این را گفتم تا اصلی‌ترین ایراد Mina the Hollower را برای‌تان شرح دهم. جایی که یک جز از جهان پر زرق و برق بازی با جهان اطرافش هیچ تفاوت خاصی ندارد. یعنی همه چیز از پیکسل‌های شبیه هم درست شده است.  از آنجایی که بازی چندان شما را برای ادامه مسیر راهنمایی نمی‌کند، دائماً مسیرهای با طراحی مشابه را با هم اشتباه می‌گیرید. درست مثل این که وسط یک هزارتوی بی‌پایان گیر افتاده‌اید. این وسط قابلیت حفاری بازی هم غوز بالای غوز شده است. نمی‌دانم شاید هم مشکل از چشم و چال من باشد اما راستش را بخواهید چنین سردرگمی حس خوبی حین تجربه بازی به من نداد و مطمئناً خیلی‌های دیگر نیز مثل من نمی‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند.

به یاد دهه قدیم!

سبک بصری Mina the Hollower از نوع Modern Retro Pixel Art‌ است. یعنی یک مشت پالت رنگی بی‌کیفیت با رزولوشن پایین و پیکسلی که به شکل اعجاب برانگیزی با تنوع محیط و افکت‌های گرافیکی در هم آمیخته شده‌اند. احتمالاً بازی‌های زیادی با چنین تکنیکی بصری دیده‌اید و تجربه کرده‌اید؛ اما چیزی که باعث تمایز Mina the Hollower شده است، استفاده به جا و درست آن از انیمیشن‌های روان و البته نورپردازی چشم‌نواز است. دست بر قضا بازی محیط‌های متنوع و متعدد زیادی هم دارد. اما همانطور که پیش از این هم گفتم طراحی یکپارچه دنیای بازی گاهاً از هم قابل افتراق نیست و گیمر را سردرگم می‌کند. اما در هر حال سازندگان در آزمون بصری بازی حسابی سربلند بیرون امده‌اند.

سخن پایانی:

شاید در نگاه اول Mina the Hollower یک اثر وفادار به بازی‌های دهه 90 میلادی باشد. اما در عمل ما با یک بازتعریف هنرمندانه از ژانر Top-Down Action Adventure روبرو هستیم که همه چیز دارد. از اکتشاف‌های جانانه بگیرید تا معماهای چالش برانگیز و مبارزاتی که ذهن پویا و دستان توانمند خودش را می‌خواهد. نمی‌دانم حکایت سال جدید میلادی به کجا می‌رسد اما حداقل در چند صباحی که از نسل نهم کنسول‌های بازی گذشته است، بعید می‌دانم Mina the Hollower عنوانی قواره خودش را پیدا کند. استدیوی Yacht Club Games بار دیگر ثابت کرد که هنر ساخت یک بازی خوب را هر روز بهتر از روز دیگر یاد می‌گیرد و به تصویر می‌کشد.

نکات مثبت:

• طراحی فوق‌العاده جهان بازی و تشویق مداوم به اکتشاف
• مکانیک حفاری خلاقانه و تأثیرگذار
• کنترل بسیار دقیق و روان کاراکتر
• باس‌فایت‌های متنوع و چالش ‌برانگیز
• تنوع بالای سلاح‌ها
• استایل گرافیکی Modern Retro Pixel Art‌

نکات منفی:

• داستان قابل پیش بینی
• تراکم بالای و یکپارچگی جزئیات محیط گاهی باعث سردرگمی گیمر می‌شود.