تفاوت ریمیک، ریمستر و ریبوت چیست؟ راهنمای جامع اصطلاحات بازسازی بازی‌ها

جالب اینجا است که حتی خود سازندگان بازی هم گاهی این اصطلاحات را قاطی می‌کنند یا عمداً به‌شکلی مبهم استفاده می‌کنند تا محصولشان جذاب‌تر به نظر برسد. مثلاً سازنده‌ای، ریمستر ساده را با چنان هیاهویی معرفی می‌کند که انگار آن را از صفر ساخته، یا بازی‌ای که عملاً ریبوت کامل محسوب می‌شود را با برچسب «ریمیک» عرضه می‌کند.

اگر شما هم قبل از خرید کنسول بازی یا خرید بازی جدید، می‌خواهید بدانید دقیقاً دارید پولتان را برای چه نوع محصولی خرج می‌کنید، جای درستی آمده‌اید. در این مقاله از مجله تک سیرو، قرار است برای همیشه پرونده تفاوت ریمیک و ریمستر و ریبوت را ببندیم؛ با مثال‌های واقعی، مقایسه تصویری و البته جدول کاربردی!

ریمستر چیست؟ تر و تمیز شدن بازی اصلی

بیایید با ساده‌ترین و رایج‌ترین نوع بازسازی شروع کنیم. ریمستر را این‌طور تصور کنید که انگار نقاشی کشیده شده با طراحی کلاسیک همراه با رنگ روغن دارید که سال‌ها در انبار بوده است. به خاطر این اتفاق، رنگ‌هایش کمی کدر شده و قابش قدیمی است. حالا برای ترمیم این اثر، متخصصی می‌آید، رنگ‌ها را احیا می‌کند، قاب نو می‌زند و نورپردازی بهتری برایش تنظیم می‌کند. اما خود نقاشی و طرح اصلی آن دست نخورده باقی می‌ماند. پس این تابلوی نقاشی هنوز همان اثر هنری اصلی است که سال‌ها پیش به دست آوردید.

ریمستر در صنعت بازی‌های ویدیویی دقیقاً همین کار را می‌کند. کد اصلی بازی (Source Code) تغییر نمی‌کند. محصول همان بازی قدیمی با همان مکانیزم‌ گیم‌پلی و داستان است، اما با یک سری بهبودهای بصری و فنی تا روی سخت‌افزارهای جدید بهتر و با کیفیت‌تر اجرا شود.

ویژگی‌های اصلی بازی‌های ریمستر

• افزایش رزولوشن: قدیمی‌ترین و واضح‌ترین تغییر، افزایش رزولوشن تصویری است. بازی‌ای که روی PS3 در رزولوشن ۷۲۰p اجرا می‌شد، در نسخه ریمستر با رزولوشن ۱۰۸۰p یا حتی 4K عرضه می‌شود. تصویر واضح‌تر و تمیزتر است، اما مدل‌های سه‌بعدی و انیمیشن‌ها همان ورژن قدیمی هستند.
• بهبود تکسچرها و نورپردازی: بافت‌های سطوح (مثل دیوارها، لباس شخصیت‌ها، زمین) ممکن است کمی بهتر شوند. نورپردازی هم گاهی اوقات اصلاح می‌شود تا با استانداردهای امروزی سازگارتر باشد. البته این بهبودها محدود است و معمولاً «جهش» یا «پیشرفت» محسوب نمی‌شود.
• افزایش نرخ فریم: از مهم‌ترین مزایای ریمسترها، سرعت بالای نرخ فریم و اجرای روان‌تر بازی است. بازی‌ای که روی کنسول نسل پیش با ۳۰ فریم بر ثانیه اجرا می‌شد، در نسخه ریمستر ممکن است به ۶۰ فریم برسد. این تغییر به‌خصوص در بازی‌های اکشن، تفاوت محسوسی در روان بودن گیم‌پلی ایجاد می‌کند. (نمونه‌ای از تفاوت نسخه‌های نسل هشتمی و نهمی بازی Rainbow Six Siege را می‌توانید در سطح اینترنت مشاهده کنید)
• پشتیبانی از نمایشگرهای مدرن: قابلیت‌هایی مثل پشتیبانی از مانیتورهای عریض (Ultrawide)، HDR و رزولوشن‌های بالاتر اضافه می‌شود تا بازی روی تلویزیون‌ها و مانیتورهای امروزی درست نمایش داده شود.
• بهبودهای جزئی کیفیت زندگی: کیفیت زندگی در واقع اصطلاح امروزی پولیش کردن بازی است. مثل اصلاح برخی باگ‌های قدیمی، بارگذاری سریع‌تر یا اضافه شدن ساب‌تایتل به زبان‌های بیشتر برای جذب مخاطبان جدیدتر!

نکته مهم درباره ریمسترها

در طول ریمستر، گیم‌پلی، داستان، طراحی مراحل و مکانیک‌های بازی هیچ تغییری نمی‌کنند. اگر بازی اصلی دوربین ثابت داشت، ریمسترش هم دوربین ثابت دارد. اگر بخش‌هایی از بازی به خاطر سبک روایت خارج از هدایت بود، همان‌طور باقی می‌ماند. شما دقیقاً همان تجربه قدیمی را دارید، فقط با ظاهری تمیزتر و به‌روزتر که به لحاظ گرافیکی رضایت‌بخش باشد.

مثال‌های معروف از بازی‌های ریمستر

• The Last of Us Remastered (2014): تبدیل نسخه PS3 به PS4 که با افزایش رزولوشن تا ۱۰۸۰p و نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه همراه شد. همان بازی بود، فقط خوش‌قیافه‌تر شد و مخاطبان آن دوره و زمان را برای تجربه مجدد دوباره تشویق کرد.
• Life is Strange Remastered Collection: بهبود چهره شخصیت‌ها و نورپردازی، بدون تغییر در گیم‌پلی یا داستان که بخواهد روندی را عوض کند.
• Uncharted: The Nathan Drake Collection: سه بازی PS3 با کیفیت بهتر روی PS4 به نمایش درآمده‌اند تا مخاطبان نسل جدید بتوانند داستان نیتن دریک را پیش از تجربه نسخه چهارم به خوبی درک کنند.
• Shadow of the Colossus (PS3 Remaster): نسخه PS2 با رزولوشن بالاتر برای PS3 عرضه شد.
• Grand Theft Auto 5 Enhanced Edition: قطعاً که با سری بازی GTA آشنا هستید؛ اما این نسخه، یکی از معدود بازی‌هایی بود که برای ۲ نسل متفاوت (پلی‌استیشن ۴ و پلی‌استیشن ۵) ریمستر شد و ۱۳ سال پیش روی کنسول پلی‌استیشن ۳ عرضه شده بود.

ریمستر از نظر هزینه و زمان تولید

عمده‌ترین دلیلی که بازار بازی‌های ریمستر بسیار رایج هستند، هزینه و زمان تولید پایین‌تر آن‌ها است. چون لازم نیست بازی از صفر ساخته شود، تیم‌های کوچک‌تری می‌توانند در مدت کوتاه‌تری آن را آماده کنند. به همین دلیل، قیمت فروش ریمسترها معمولاً از بازی‌های جدید کمتر است (مثلاً ۲۰ تا ۴۰ دلار در مقابل ۷۰ دلار).

برای توجیه وجود بازی‌های ریمستر، می‌توانیم نقل‌و‌قولی از آقای شوهی یوشیدا (Shuhei Youshida)، مدیر سابق برند پلی‌استیشن، داشته باشیم که می‌گفت:

هزینه ساخت بازی‌های جدیدی بسیار گران شده و برای درآمدزایی، استودیوها باید از ساخت بازی‌های ریسمتر، هزینه تولید بازی‌های جدید را در بیاورند.

بنابراین شکی نیست که این روند،‌در نسل‌های بعدی هم ادامه پیدا خواهد کرد و به زودی شاهد سیل جدید و عظیمی از بازی‌های نسل نهمی برای کنسول پلی استیشن ۶ (بعد از زمان عرضه‌اش) و نسل بعدی کنسول ایکس باکس خواهیم بود. از همین الان به شما قول می‌دهم که یکی از این بازی‌ها، GTA 6 است که می‌توانید از الان بابت خرید مجدداش برای تجربه با کیفیت‌تر و البته گران‌تر،‌ پول جمع کنید!

ریمیک چیست؟ کوبیدن و ساختن از نو

حالا بیایید سراغ هیجان‌انگیزترین نوع بازسازی برویم. مثال ریمستر با بوم نقاشی را که به خاطر دارید؟ ریمیک مثل این است که هنرمند همان نقاشی را با تکنیک‌ها و ابزارهای امروزی از صفر بکشد. نتیجه ممکن است شبیه اثر اصلی باشد، اما یک اثر کاملاً جدید است.

در ریمیک، بازی از صفر ساخته می‌شود. هیچ کدی از بازی اصلی استفاده نمی‌شود. تیم توسعه، بازی قدیمی را به‌عنوان نقشه راه و الهام استفاده می‌کند، اما محصول نهایی، بازی مدرن و کاملاً جدید است که حتی انیمیشن‌هایش هم بهتر می‌شود.

ویژگی‌های اصلی بازی‌های ریمیک

• موتور گرافیکی جدید: این بزرگ‌ترین تفاوت فنی است. ریمیک‌ها معمولاً روی موتورهای گرافیکی مدرن مثل Unreal Engine 5، RE Engine یا Frostbite ساخته می‌شوند. یعنی گرافیک، فیزیک، نورپردازی و جزئیات محیطی یک جهش نسلی و قابل توجه دارند.
• تغییر سیستم دوربین و کنترل: مثلاً سری Resident Evil در نسخه‌های اصلی دوربین ثابت و کنترل آنالوگی بدون چرخاندن زاویه دوربین را داشت. در ریمیک‌هایی که از این مجموعه تاکنون دیده‌ایم، زاویه دوربین به روی شانه (Over-the-Shoulder) تغییر کرد و کنترل‌ها کاملاً مدرن شدند.
• ضبط دوباره صداپیشگی و موشن‌کپچر: بازیگران جدید (یا همان بازیگران قبلی با تکنولوژی بهتر) دیالوگ‌ها و حرکات بدنی شخصیت‌ها را از نو ضبط می‌کنند. کیفیت صداگذاری، موسیقی و جلوه‌های صوتی هم به استانداردهای بازی‌های روز می‌رسد.
• مکانیزم‌های گیم‌پلی کلاً مدرن می‌شود: ریمیک فقط ظاهر بازی را عوض نمی‌کند؛ بلکه حتی نحوه بازی کردن هم تغییر می‌کند. سیستم مبارزه، هوش مصنوعی دشمنان، مکانیزم حل پازل‌ها، سیستم کرفت کردن (یا ساخت مواد از طریق منابع به دست آمده در محیط) و حتی ساختار مراحل ممکن است بازطراحی شوند.
• تغییرات جزئی تا متوسط در داستان: اکثر ریمیک‌ها داستان اصلی را حفظ می‌کنند، اما ممکن است صحنه‌هایی اضافه، حذف یا تغییر داده شود. شخصیت‌های فرعی ممکن است عمق بیشتری بگیرند یا خطوط داستانی جدیدی اضافه شود.

مثال‌های شاخص از بازی‌های ریمیک شده

• Resident Evil 2 Remake (2019): شاهکاری که نشان داد ریمیک وقتی درست انجام شود، چه قدرتی دارد. بازی اصلی که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد، با دوربین ثابت و گرافیک پیکسلی بود. ریمیک همان بازی اکنون یکی از بهترین بازی‌های ترسناک نسل هشتم لقب گرفته و بازیکنان نسل نهمی هم از آن تعریف می‌کنند.
• Final Fantasy VII Remake (2020): نمونه‌ای جالب که حتی ساختار روایی بازی اصلی را تغییر داد. بازی اصلی مال سال ۱۹۹۷ بود که ساختار گیم‌پلی اکشن RPG نوبتی داشت؛ اما نسخه ریمیک آن به بازی اکشن RPG زنده (بدون اینکه نوبتی باشد) تبدیل شد.
• Dead Space (2023): بازسازی کامل بازی‌ای که در سال ۲۰۰۸ عرضه شد، اما این‌بار با موتور Frostbite و تغییراتی در روایت داستان همراه شد که مخاطبان به شدت از چنین تغییری استقبال کرده‌اند.
• Silent Hill 2 (2024): این هم یکی از نمونه‌های موفق از بازی ریمیک شده تلقی می‌شود که توانست به خوبی تمام حس و حال نسخه اورجینال پلی‌استیشن ۲ را در قاب واقع‌گرایانه‌تر به مخاطبان قدیمی و جدید یکبار دیگر نمایش دهد.

ریمیک از نظر هزینه و زمان تولید

ریمیک کردن بازی‌ها در این دوره و زمانه، اصولاً پروژه بزرگ AAA تلقی می‌شود. ممکن است ۳ تا ۵ سال زمان ببرد و میلیون‌ها دلار هزینه داشته باشد. به همین دلیل، قیمت ریمیک‌ها معمولاً برابر با بازی‌های جدید است (۶۰ تا ۷۰ دلار). وقتی می‌خواهید از میان خرید بازی های پلی استیشن 5 انتخاب کنید، دانستن این تفاوت به شما کمک می‌کند درک کنید چرا مثلاً The Last of Us Part I با قیمت ۷۰ دلار عرضه شد، در حالی که نسخه ریمستر آن سال‌ها قبل الان حدود ۲۰ دلار قیمت دارد.

تفاوت ریمیک و ریمستر در یک نگاه

خب تا اینجا مفاهیم را جداگانه بررسی کردیم. حالا بیایید تفاوت ریمیک و ریمستر را کنار هم بگذاریم تا تصویر واضح‌تری داشته باشید.

ریمستر را می‌توانید «آپدیت فنی» بدانید. همان بازی قدیمی است که لباس تمیزتری پوشیده و الان تماشا کردن به آن چشم نواز است. کدهای منبع، همان کدهای اصلی هستند، موتور گرافیکی همان است و مکانیزم‌ها تغییر نکرده‌اند. فقط رزولوشن، نرخ فریم و کیفیت بصری بهتر شده که به خاطر آن، تجربه نزدیک‌تر به بازی‌های نسل جدید داشته باشید. این نوع از بازی‌ها سریع‌تر تولید می‌شود، ارزان‌تر هستند و ریسک کمتری برای سازنده به لحاظ فروش و پروموت محصول در بین گیمرها دارد.

ریمیک یک «پروژه بازسازی کامل» است. بازی از صفر با تکنولوژی امروز ساخته می‌شود. موتور گرافیکی جدید، مکانیزم‌های مدرن، صداگذاری و موشن کپچر جدید هستند. عملاً با بازی نو طرف هستید که روح و جوهره بازی قدیمی را حفظ می‌کند، اما به گونه‌ای دیگر. زمان و هزینه تولید بسیار بیشتر از ریمستر است و قیمتش هم به همین خاطر بالاتر می‌رود.

ساده‌ترین راه تشخیص تفاوت ریمیک و ریمستر چیست؟ اگر بازی ریمستر شده را کنار بازی اصلی بگذارید، شبیه هم هستند؛ فقط یکی نسبت به آن یکی واضح‌تر است. اما اگر ریمیک را کنار نسخه اصلی بگذارید، ممکن است فکر کنید با دو بازی کاملاً متفاوت روبه‌رو شده‌اید.

مورد خاص برای مثال؛ بازی The Last of Us

سری The Last of Us بهترین مثال برای درک تفاوت ریمیک و ریمستر است، چون هم ریمستر و هم ریمیک دارد:

ببینید چطور یک بازی واحد هم ریمستر شده و هم ریمیک؟ تفاوت بصری بین نسخه ریمستر PS4 و ریمیک PS5 بسیار چشمگیر است، حتی اگر داستان تقریباً یکسان باقی مانده باشد.

ریبوت چیست؟ شروعی دوباره برای فرنچایز

حالا به سومین اصطلاح مهم می‌رسیم که ماهیتش با ریمیک و ریمستر کاملاً فرق دارد. ریبوت اصلاً قرار نیست بازی قدیمی را بازسازی کند؛ قرار است کل فرنچایز را از نو شروع کند.

ریبوت وقتی اتفاق می‌افتد که سازنده احساس می‌کند سری بازی به بن‌بست رسیده است. شاید داستان بیش از حد پیچیده شده، شاید مخاطبان جدید نتوانند وارد مجموعه شوند یا شاید فروش‌ها افت کرده و نیاز به یک شوک تازه دارد. در این حالت، استودیو تصمیم می‌گیرد خط زمانی روایت را باز تعریف کند و همه چیز را از نو بسازد.

ویژگی‌های اصلی بازی‌های ریبوت

• داستان جدید یا عوض شده: بزرگ‌ترین تفاوت ریبوت با ریمیک همین است. در ریمیک، داستان اصلی (عمدتاً) حفظ می‌شود. در ریبوت، داستان از نو نوشته می‌شود.
• سرنوشت شخصیت‌ها باز تعریف می‌شود: همان شخصیت‌ها ممکن است حضور داشته باشند، اما شخصیت‌شان، ظاهرشان و گذشته‌شان متفاوت است.
• تغییر ژانر یا سبک بازی: سازندگان در ریبوت‌های جسورانه، سبک بازی را عوض می‌کنند تا مخاطب جدید جذب کنند.
• نیاز به دانش قبلی ندارد: نقطه ورود عالی برای بازیکنان جدید است که سابقاً نسخه‌های پیشین در کل فرانچایز را تجربه نکرده‌اند.

انواع ریبوت‌ها به کدام دسته تقسیم می‌شود؟ تفاوت بین هارد ریبوت و سافت ریبوت

همه ریبوت‌ها یکسان نیستند. دو نوع اصلی وجود دارد:

هارد ریبوت (Hard Reboot)

در هارد ریبوت، همه چیز پاک می‌شود. داستان، شخصیت‌ها، دنیای بازی و … هیچ ارتباطی با نسخه‌های قبلی ندارند. انگار نسخه‌های قبلی اصلاً وجود نداشته‌اند.

برای مثال می‌توانیم به بازی Tomb Raider (2013) اشاره کنیم. لارا کرافت در این بازی دیگر آن زن ابرقهرمان با عینک آفتابی و تفنگ‌های دوتایی نبود. او حالا دختری جوان و آسیب‌پذیر است که برای بقا در جزیره‌ای متروکه تلاش می‌کند. این داستان، هیچ ربطی به داستان بازی‌های قبلی ندارد.

یا می‌توانیم به سه‌گانه Call of Duty: Modern Warfare اشاره کنیم که بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ عرضه شد و حتی روند زندگی شخصیت‌های مهم چون گوست را به کل تغییر داد و باعث معرفی شخصیت‌های جدیدی به اسم فرح (برای مثال) به بازی شد.

سافت ریبوت (Soft Reboot)

سافت ریبوت ظریف‌تر عمل می‌کند. داستان به طور کلی حذف نمی‌شود، اما بازی طوری طراحی می‌شود که هم بازیکنان قدیمی ارتباط معنایی با آن برقرار کنند و هم بازیکنان جدید بدون هیچ پیش‌زمینه‌ای بتوانند وارد فرانچایز شوند. معمولاً جهش زمانی بزرگ، تغییر مکان جغرافیایی یا تغییر اساسی در لحن روایت و خود گیم‌پلی به نمایش در می‌آید.

اینجا هم مثالی داریم که بارزترین نمونه آن، بازی God of War (2018) است. شاهکار استودیوی بازی‌سازی سانتا مونیکا (Santa Monica) که مجموعه را به نوعی نجات داد. در این بازی، هنوز همان کریتوس قدیمی که کمی پا به سن گذاشته را می‌بینیم و وقایع بازی‌های قبلی در محیط کنونی تاثیر گذاشته‌اند. با این حال، فضا از اساطیر یونان به اساطیر نورس تغییر کرده، گیم‌پلی از حالت هک‌اندسلش خطی به اکشن ادونچر نیمه‌جهان‌باز تبدیل شده و لحن بازی از خشم محض به یک درام پدر-پسری عمیق رسیده است. بازیکن جدید اصلاً لازم نیست نسخه‌های مربوط به PS2 و PS3 را بازی کرده باشد.

چرا سازندگان ریبوت می‌کنند؟

وقتی در اخبار بازی می‌خوانید که فلان سری ریبوت می‌شود، معمولاً یک یا چند دلیل از این لیست پشتش هست:

• توقف در مجموعه، بیش از حد طولانی شده و پیچیدگی روایی آن مانع جذب بازیکن جدید می‌شود.
• نسخه‌های اخیر از نظر فروش و نقد موفق نبوده‌اند.
• تکنولوژی و سلیقه بازیکنان به‌قدری تغییر کرده که ادامه دادن مجموعه با فرمول قدیمی منطقی نیست.
• استودیوی جدیدی مسئولیت سری را بر عهده گرفته و می‌خواهد هویت خودش را به آن بدهد.

پورت (Port) و دی‌میک (Demake)؛ اصطلاحات کمتر شنیده شده

در کنار تفاوت ریمیک و ریمستر و ریبوت، دو اصطلاح دیگر هم هستند که گاهی در مکالمات گیمینگ می‌شنوید و خوب است تفاوتشان را بدانید.

پورت یعنی انتقال جز به جز

پورت کردن یعنی بازی را بدون هیچ تغییر بصری یا محتوایی قابل‌توجهی از یک پلتفرم به پلتفرم دیگر منتقل کنید. فرض کنید بازی‌ای برای PS4 ساخته شده و حالا می‌خواهند آن را روی PC عرضه کنند. اگر فقط بازی را طوری تنظیم کنند که روی PC اجرا شود (پشتیبانی از موس و کیبورد، تنظیمات گرافیکی PC و …) بدون اینکه گرافیک یا محتوایی اضافه شود، این خودش به معنای واقعی «پورت» است.

تفاوت پورت و ریمستر در این است که برای پورت، حتی بهبود گرافیکی هم لزوماً اتفاق نمی‌افتد. بازی عین‌به‌عین منتقل می‌شود. البته در عمل، بسیاری از پورت‌های مدرن شامل بهبودهای جزئی هم هستند و خط مرز بین پورت و ریمستر گاهی مبهم است.

نکته مهمی که باید بدانید، این است که واژه «پورت بد» (Bad Port) اصطلاحی رایج در جامعه گیمینگ PC است و به بازی‌هایی گفته می‌شود که از کنسول به PC منتقل شده‌اند اما بهینه‌سازی ضعیفی دارند (باگ زیاد، افت فریم، عدم پشتیبانی درست از موس و کیبورد).

دی‌میک یا معکوس ریمیک!

اما بیایید در خصوص اصطلاحی فان و خلاقانه صحبت کنیم به اسم دی‌میک دقیقاً عکس ریمیک است! به جای اینکه بازی قدیمی را با گرافیک جدید بسازند، بازی جدید را با گرافیک و تکنولوژی قدیمی می‌سازند.

مثلاً تصور کنید بازی Elden Ring را با گرافیک پیکسلی عصر PS1 بسازند یا بازی Bloodborne را به شکل محصولات گیم‌بوی دربیاورند. دی‌میک‌ها معمولاً پروژه‌های طرفداری (Fan-made) یا ایندی هستند و بیشتر جنبه سرگرمی و هنری دارند تا تجاری.

جدول مقایسه سریع تفاوت ریمیک و ریمستر و ریبوت

برای اینکه همه چیز را در یک نگاه ببینید، این جدول مقایسه‌ای را آماده کرده‌ایم:

---

جمع‌بندی: کدام نسخه ارزش خرید دارد؟

خب حالا که تفاوت‌ها را فهمیدید، باید پرسید کدام نوع از نسخه‌های بازسازی شده ارزش خرید دارد؟

پاسخ کاملاً به شما بستگی دارد. بنابراین اگر حس نوستالژی خالص می‌خواهید و دوست دارید همان بازی قدیمی را با کیفیت بهتر تجربه کنید، پس ریمستر بهترین انتخاب برای شما خواهد بود.البته که ارزان‌تر هم هست و همان حس و حال اصیل را حفظ می‌کند.

برای اینکه بخواهید همان بازی‌های قدیمی را با شکل و شمایل تازه‌ای تجربه کنید به لحاظ گرافیکی چشم‌نواز باشد، به دنبال نسخه ریمیک از بازی موردعلاقته‌تان بگردید. با این وجود، شاید محصولاتی باشند که تا کنون تجربه‌ نکرده‌اید. برای اینکه درگیر پیدا کردن نسخه‌های قدیمی (که گاهاً ریسمتر یا پورت نشده‌اند) نشوید، می‌توانید از ریبوت این بازی‌ها استفاده کنید.

اگر اهل کلکسیون کردن هستید و هر سه نوع را می‌خرید… خب، شما یک گیمر واقعی هستید! به نظر من که می‌توانید دیسک همه مدل‌ها را (اگر پیدا کردید) خریداری کنید.

امیدواریم این راهنما کمکتان کرده باشد تا دفعه بعد که یک بازی با پسوند Remastered، Remake یا Reboot دیدید، دقیقاً بدانید چه چیزی در انتظارتان است. اگر سوالی دارید یا مثال دیگری به ذهنتان می‌رسد، در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.