بتسدا با نسخه PS5 بازی Starfield برای جبران مشکلات این عنوان تلاش کرده است. اما با این وجود، تلاشها ابداً برای نجات بازی کافی نیستند. برای مشاهده نقد و بررسی نسخه PS5 بازی Starfield با تک سیرو همراه باشید.
Starfield ایدههای کلانی در سر داشت؛ صفات و القاب پرزرق و برقی هم به نام خودش زده بود. از اینترستلار دنیای گیم بگیرید تا ساختارشکنترین بازی یک دهه گذشته! راستش بازی روی کاغذ چیزهای زیادی داشت که به آن ببالد و فخر بفروشد. نمونهاش همین مقوله آزادی عمل گسترده آن هم بین ۱۰۰۰ سیاره و ۱۲۰ منظومه! با این حال، نسخه اولیه نتوانست تمام وعدههایش را عملی کند. ایراداتش هم ریز و درشت بودند. از مشکلات فنی بگیرید تا کمبود محتوا، مشکلات داستانی و برخی ایرادات عذاب آور گیم پلی! Bethesda طی این سالها با بهروزرسانیها و بستههای الحاقی تلاش کرده بسیاری از ایرادات نسخه اولیه را برطرف کند. ماحصل این تلاشها خودش را در پورت نسخه PS5 بازی Starfield نشان میدهد. اما اینجا یک سوال مطرح است؛ آیا این تغییرات از پس انتظارات مخاطبین بر میآیند؟
Free Lanes؛ سفر در فضا بالاخره معنا پیدا میکند؟
بزرگترین لطمهای که به Starfield وارد شد از جانب خود سازندگانش بود؛ شعار سفر فضایی عمیق و پرجزئیات چیزی نبود که به سادگی بتوان از آن عبور کرد. با وجود اینکه Bethesda جهانی عظیم و پر از سیارات و منظومههای مختلف ساخته بود، جابهجایی میان این نقاط بیشتر به انتخاب ساده مقصد و یک سری لودینگهای عذاب آور خلاصه میشد. در نتیجه، بخش مهمی از چیزی که باید هسته اصلی تجربه باشد، یعنی خود سفر، تقریباً حذف شده بود. قابلیت Free Lanes اما این مشکل را تا حدی برطرف کرده است و با اضافه کردن سفر دستی میان سیارات، Cruise Mode و برخوردهای فضایی پویا دوز هیجان و جذابیت کاوشهای فضایی را بیشتر کرده است. اما خب از شما چه پنهان همین تغییرات هم صرفاً یک تزئین و آرایش ساده بر ساختار ساده و سنتی سیستم سفر فضایی است. یعنی در عمل تفاوتها آنقدر هم شگرف و عجیب نیستند.
کاوش با فضاپیمای پلی استیشن
قطعاً نسخه PS5 بازی Starfield کاملترین و بهترین تجربه از این عنوان را به ارمغان میآورد. تصورش را بکنید؛ به طرز معرکهای بازی روی PS5 Pro آن هم در حالت Performance نرخ فریم روانتری ارائه میدهد. از طرفی روی تلویزیون 4K به لطف نرخ نوسازی 120 هرتز و VRR کیفیتش به مراتب خیره کنندهتر است. با این حال کلیات جلوههای بصری نمیتوانند زیاد گلیم خودشان از از نسخه ایکس باکس جدا گنند. گرچه همچنان جزئیات سیارات، ایستگاههای فضایی، سفینهها و مناظر کیهانی چشم نواز هستند، اما تغییرات در حد همان پورت قلمداد میشوند. از طرفی ایرادات فنی بازی هم آنچنان که باید و شاید برطرف نشدهاند. هنوز هم موقع ورود به بعضی از سیارات افت فریم و گلیچهای گرافیکی روی مختان رژه میرود. باگ هم تا دلتان بخواهد در بازی وجود دارد و حقیقتاً بعید میدانم روزی برطرف هم بشوند.
DualSense؛ تفاوت کوچک اما قابل لمس
یکی از ویژگیهایی که نسخه PS5 را از تجربه روی PC یا Xbox متمایز میکند، استفاده از قابلیتهای DualSense است. Bethesda تلاش کرده برخی جزئیات Starfield را از طریق کنترلر به گیمر منتقل کند. نتیجه راستش چندان هم انقلابی نیست اما لحظات نسبتاً جذابی رقم میزند. به عنوان مثال، Audio Logها و برخی ارتباطات رادیویی میتوانند مستقیماً از طریق اسپیکر کنترلر پخش شوند و همین موضوع باعث میشود بعضی اتفاقات حس نزدیکتر و شخصیتری داشته باشند. با این حال عدم آشنایی احتمالی سازندگان با ویژگیهای کلیدی دوال سنس اجازه نداده قابلیتهای جذابی مثل هپتیک فیدبک و تریگرهای تطبیق پذیر خودشان را به خوبی نشان بدهند. اما به صورت کلی میتوان به تجربه بازی با دوال سنس با ارفاق نمره قبولی داد.
مشکلاتی که بیخیال Starfield نمیشوند!
راستش به عنوان کسی که 80 ساعت نسخه ایکس باکس را تجربه کرده بود، آنچنان به تجربه نسخه PS5 میل و رغبتی نداشتم. راستش بعد از تجربه بازی هم نمیتوانم فریاد تغییر و شگفتی هم سر بزنم. بازی گرچه پختهتر شده و ماموریتهای فرعیاش حالا انجسام بیشتری دارند. اما مشکلات قدیمی مثل مار روی قلب استارفیلد چنبره زدهاند. من همچنان از تجربه بازی حس شوق و ذوق زیادی نمیگیرم. هنوز هم همان حس پوچی را دارم که بعد از انجام ساعتها ماموریت و اکتشاف در نسخه ایکس باکس داشتم. کلیات بازی همان است؛ تغییرات به قدری نیستند که معضل بازی اصلی را برطرف کنند. گرچه بعضی ماموریتهای اضافه شده مثل High Price to Pay و Entangled نشان میدهند Starfield توانایی خلق لحظات پرتنش و داستانی را دارد، اما چنین لحظاتی در مقایسه با وسعت بازی چندان زیاد نیستند.
محتوای بیشتر؛ تلاشی که جواب نمیدهد!
Bethesda در این چند صباحی که بازی منتشر شده فقط ایرادات آن را برطرف نکرده است. مثلاً سیستم X-Tech شخصیسازی سلاحها، لباسهای فضایی و سفینهها انصافاً عمیقتر شدهاند و حالا میتوانید تجهیزات بیشتری را مطابق سلیقهیتان بسازید. یا Outpostها نیز امکانات بیشتری دارند و برای گیمرهایی که از ساختوساز و تجربه آرامتر لذت میبرند، تجربه جذابتری ارائه میدهند. اما خب همانطور که بارها در ایم متن گفتم استارفیلد مشکل محتوا ندارد. بلکه در ریتم و نحوه ارائه این محتوا لنگ میزند. ماموریتهای بازی آنچنان آدرنالین خونتان را بالا نمیبرند و بیشتر قصد دارند با ول کردنتان وسط ناکجا آباد و یک مشت قابلیت نقش آفرینی وسوسهیتان کند. این در شرایطی است که نمونههای موفقی مثل No Mans Sky که آن هم در ابتدا یک بازی پرنقص بود در بازار وجود دارند که حداقل بعد از انتشار تکانی به خودشان دادهاند.
سخن پایانی
شاید این جمله روح جواد خیابانی را جلا بدهد، اما Starfield هم پورت خوبی است و هم نه! بازی نسبت به نسخه اصلی و ایکس باکس، روی کاغذ تغییرات قابل توجهی داشته است. از قابلیتهای جدید گیم پلی بگیرید تا استفاده از المانهای تعاملی دوال سنس و خیلی از موارد دیگر. اما حقیقتاً برای کسی که نسخه ایکس باکس را حتی اگر چند ساعت هم بازی کرده باشد، توصیه خرید این نسخه ظلم بزرگی به خودم و شماست.
نکات مثبت:
- بهبود کلی بازی نسبت به زمان عرضه
- اضافه شدن قابلیت Free Lanes و جذابتر شدن سفرهای فضایی
- عملکرد روانتر در حالت Performance روی PS5 Pro
- امکان استفاده از قابلیتهای DualSense و ایجاد تعامل بیشتر در برخی بخشها
- عمیقتر شدن سیستم X-Tech و شخصیسازی تجهیزات
- بهبود امکانات و کاربرد Outpostها
نکات منفی:
- تغییرات نسخه PS5 برای رفع مشکلات بنیادی بازی کافی نیست
- همچنان شاهد باگ، افت فریم و گلیچهای گرافیکی هستیم!
- سفر فضایی با وجود Free Lanes هنوز آن تجربه عمیق و متفاوت وعده داده شده نیست!
- ریتم داستانی کند و نبود انگیزه کافی برای دنبال کردن مأموریتها
- بسیاری از فعالیتهای داخل بازی فاقد حس هیجان و آدرنالین هستند!
نظر شما چیست؟ آیا نسخه PS5 بازی Starfield توانسته است از پس انتظارات مخاطبین بربیاید؟ شما ترجیح میدهید نسخه جدید را علی رغم تجربه قبلی تهیه کنید؟ در قسمت کامنتها دیدگاه خود را با ما به اشتراک بگذارید.
