نقد و بررسی

نقد و بررسی بازی Joe & Mac Retro Collection؛ بازگشت به عصر دایناسورها

Joe & Mac Retro Collection Review; A Return to the Age of Dinosaurs

نقد و بررسی بازی Joe & Mac Retro Collection بر اساس نسخه ارسالی سازنده (Nintendo Switch 2) برای وب سایت تک سیرو نوشته شده است.

استدیوی Red Art Games تصمیم به بازسازی سه نسخه محبوب از مجموعه قدیمی و آرکید Joe & Mac با نام ‌ Joe & Mac Retro Collection گرفته است. برای نقد و بررسی بازی با تک سیرو همراه باشید.

صنعت گیم دهه‌ها قبل نه به شکل پلتفرم‌های خانگی بلکه در قامت کنسول‌های آرکید کلفت و بدقواره شناخته می‌شد! استدیوی Data East از نام آشنایان حوزه ساخت بازی‌های آرکید بود. یک تیم شرقی کاربلد که توانست با مجموعه Joe & Mac در دهه 90 میلادی حسابی بازار را تحت سیطره خودش در بیاورد. یک ماجراجویی جذاب از دو غارنشین بامزه که بعدها روی کنسول‌های خانگی هم راه خودشان پیدا کردند. حالا استدیوی Red Art Games صمیم گرفته است سه بازی اصلی دوران 16 بیتی این فرانچایز را در قالب یک عنوان با نام Joe & Mac Retro Collection دوباره در اختیار گیمرها قرار دهد. تجربه‌ای که علی رغم جنبه‌های کلاسیک و نوستالژیکش می‌تواند برای گیمرهای نسل جدید هم جذاب و منحصر به فرد باشد.

Joe & Mac Retro Collection 2

سه ماجراجویی متفاوت

Joe & Mac Retro Collection روی سه بازی جذاب از این سری دست گذاشته است که هر کدام با دیگری تفاوت‌های محسوس و جذابی دارند. مثلاً نسخه Caveman Ninja بیشتر به ریشه‌های آرکید مجموعه وفادار می‌ماند اما در عین حال تجربه‌ای سریع و پرهیجان ارائه می‌دهد. از طرف دیگر عنوان Congo’s Caper تمرکز بیشتری روی المان‌های پلتفرمر و جست و جو در محیط می‌گذارد. در نهایت نسخه Lost in the Tropics با اضافه کردن المان‌های اکتشافی پیچیده‌تر و مکانیک‌های تازه، ساختار گسترده‌تری پیدا می‌کند. دست بر قضا همین تنوع باعث شده تجربه‌ی این سه بازی پشت سر هم خسته‌کننده نباشد. نکته جالب‌تر این است که در جریان تجربه بازی، متوجه تکامل خط فکری و ایده‌های سازندگان در خلال ساخت نسخه‌های بعدی این مجموعه نیز خواهید شد. یعنی یک شیب صعودی از بلوغ فکری که در جای جای گیم پلی بازی مشهود و واضح است.

Caveman Ninja؛ ساده، سرگرم‌کننده و بی‌رحم!

شما را نمی‌دانم، اما من این سری را بیشتر با نسخه محبوب و قدیمی‌اش یعنی Caveman Ninja می‌شناسم. به صورت کلی شما در Caveman Ninja کنترل یکی از دو غارنشین را برعهده می‌گیرید و باید با عبور از مراحل پر رنگ و لعاب، دشمنان ماقبل تاریخ و دایناسورهای غول‌ پیکر را از سر راه بردارید. نکته جالب در اینجا، عناصری مثل سلاح‌ها متنوع یا پرتاب المان‌های محیطی به سمت دشمنان و باس‌ فایت‌هاست. هنوز هم مثل قدیم کنترل شخصیت‌ها روان، ساده و بی‌دردسر است. بازی هم تعارفی با شما ندارد و خیلی زود همه مکانیک‌های خودش را پیش روی شما قرار می‌دهد. با این ‌حال، نباید تصور کنید که با یک ماجراجویی آسان روبرو هستید. مثلاً دشمنان به یکباره سر راه‌تان سبز می‌شوند و دست بر قضا فرصت چندانی هم برای عبور از موانع ندارید! این دقیقاً همان رویه سخت‌گیری بازی‌های آرکید قدیمی است.

Congo’s Caper؛ متفاوت‌ترین عضو خانواده

اگر قرار باشد از میان سه بازی Joe & Mac Retro Collection یکی را به‌عنوان متفاوت‌ترین تجربه انتخاب کنیم، Congo’s Caper گزینه اول و آخر خواهد بود. برخلاف تصور، این بار خبری از زوج همیشگی غارنشین‌ها نیست و گیمر کنترل شخصیتی به نام Congo را برعهده می‌گیرد. یک پسر دو رگه از انسان و میمون که باید برای نجات معشوفه‌اش به دل ماجرا بزند. خوشبختانه این نسخه از بازی آزادی عملی پیش روی گیمر قرار می‌دهد و برخلاف عناوین پیشین، تمرکز بیشتری روی مسیرهای مخفی و جمع آوری آیتم‌ها می‌گذارد. حتی تبدیل شدن Congo به شکل قدرتمند و تنومند نیز تنوع مناسبی به مبارزات اضافه می‌کند. با این حال بازی به وضوح سبک متفاوتی با عناوین پیشین دارد. یعنی به آن صورت خبری از مبارزات سریع و ریتم سریع نیست در عوض اکتشاف در محیط حرف اول را می‌زند.

Lost in the Tropics؛ بهترین نسخه‌ی سری!

سومین بازی، یعنی Joe & Mac 2: Lost in the Tropics، ترکیبی از ایده‌های دو نسخه قبلی را ارائه می‌دهد و در بسیاری از بخش‌ها حتی جاه‌طلبانه‌تر نیز می‌شود. به عنوان مثال برای اولین بار وجود نقشه و امکان انتخاب مسیر پیشروی، آن حس آزادی عمل گیمر را ارضا می‌کد. از طرفی اضافه شدن قابلیت ساخت اردوگاه و تعامل با شخصیت‌های دیگر، حال‌ و هوای متفاوتی به بازی می‌بخشد. سازندگان در این نسخه به طرز ملموسی تعامل با دنیای محیط را هم دگرگون کرده‌اند. مثلاً جمع‌آوری سکه‌های سنگی و استفاده از آن‌ها برای خرید گل و پیشبرد روابط با شخصیت‌های حاضر در دهکده المانی است که برای بازی‌های چند دهه قبل یک شگفتی بزرگ به حساب می‌آمد. سازندگان در هر صورت برای ساخت این نسخه ریسک بزرگی مرتکب شدند و البته مزدش را هم با فروش خوب و بازخورد عالی گرفتند.

Joe & Mac Retro Collection 1

فناوری در کنار نوستالژی

Joe & Mac Retro Collection قرار نیست صرفاً یک بازسازی ساده از نسخه‌های کلاسیک این مجموعه باشد. مثلاً قابلیت جدید Rewind به گیمرها اجازه می‌دهد در صورت اشتباه، زمان را به عقب برگردانند و از تکرار مجدد اشتباه‌شان خحودداری کنند. همین المان در نسخه Caveman Ninja یک موهبت اساسی به حساب می‌آید. چرا که سختی بعضی از مراحلش به قدری زیاد است که بدون چنین مکانیسمی خیلی از گیمرها قید تجربه ادامه آن را می‌زنند. از سوی دیگر قابلیت Save States نیز امکان ذخیره پیشرفت گیمر در لحظات دلخواه را فراهم می‌کند. این یعنی دیگر مجبور نیستید برای رسیدن دوباره به یک باس ‌فایت، تمام مراحل قبلی را از ابتدا پشت سر بگذارید. در نهایت حالت Boss Rush هم فرصتی برای مبارزه متوالی با باس‌های سه نسخه این سری را هم فراهم می‌کند تا کلکسیون ویژگی‌های جذاب بازی تکمیل شود.

مشکلات قدیمی که به یادگار مانده اند!

با وجود تمام ویژگی‌های مثبت، نباید فراموش کنیم که Joe & Mac Retro Collection در اصل مجموعه‌ای از بازی‌های قدیمی است و بسیاری از محدودیت‌های طراحی آن دوران را همچنان با خود حمل می‌کند. کنترل و مبارزات در نسخه اول این سری همچنان ساده است. یا مثلاً در نسخه Congo’s Caper با وجود طراحی متفاوتی که دارد، ممکن است برای کسانی که انتظار یک بازی اکشن سریع دارند، ریتم کندتری داشته باشد. حتی عنوان محبوب این مجموعه یعنی Lost in the Tropics نیز خالی از ایرادات قدیمی نیست. بسیاری از مراحل بازی ممکن است برای گیمرهای امروزی آن جذابیت لازم را نداشته باشد. راستش برای کسانی که نسخه‌های کلاسیک را هم تجربه کرده‌اند بعد از مدتی همه چیز تکراری و بی‌روح می‌شود. همچنین نبود بازسازی گرافیکی هم باعث شده دست و بال‌مان برای تعریف و تمجید از بازی بسته باشد.

Joe & Mac Retro Collection 3

سخن پایانی

نمی‌خواهم سرتان را با جملات کلیشه‌ای و نوستالژیک درد بیاورم. اما راستش را بخواهید برای لذت بردن از یک بازی ویدئویی واقعاً نیازی به گرافیک خیره کننده با داستان‌ پردازی سینماتیک نیست. یعنی هنوز هم می‌شود با یک بازی 16 بیتی قدیمی و چند غارنشین چماق به دست هم سرگرم شد! Joe & Mac Retro Collection مصداق چنین تجربه‌ای است! گرچه هر سه بازی این مجموعه خالی از ایراد نیستند و محدودیت‌های‌شان برای گیمرهای امروزی نیز قابل چشم پوشی نیست. اما با تمام این تفاسیر بازی همچنان آن هویت منحصر به فرد خودش را حفظ کرده است. در کنار آن ویژگی‌های محدودی هم که به گیم پلی بازی اضافه شده‌اند لذت تجربه آن را به طرز ملموسی افزایش داده‌اند.

نکات مثبت:

  • حضور سه بازی کلاسیک با سبک‌ها و ساختارهای متفاوت
  • طراحی هنری رنگارنگ و انیمیشن‌های جذاب
  • قابلیت Rewind و Save States برای کاهش سختی مراحل
  • اضافه شدن حالت Boss Rush

نکات منفی:

  • باقی ماندن محدودیت‌های طراحی و مکانیک‌های قدیمی بازی‌ها
  • تکراری شدن برخی مراحل و کاهش جذابیت آن‌ها در طول تجربه
  • نبود پیشرفت محسوس در گرافیک و انیمیشن‌ها
  • کمبود تغییرات اساسی در گیم‌ پلی برای سازگار شدن با استانداردهای بازی‌های امروزی
  • یکنواخت شدن تجربه بازی بعد از چند ساعت!
نمره: 7 از 10

حسین رضایی

حسین رضایی، نویسنده، روزنامه نگار و منتقد بازی های ویدئویی و حوزه تکنولوژی.

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا