در این مطلب به نقد و بررسی بازی کامیونی استدیوی Kyodai یعنی Truck Driver: The American Dream خواهیم پرداخت. با تک سیرو همراه باشید.
به یاد سلطان جادهها
گیمرهای نسل جدید عجول هستند و کم صبر؛ نسلی که با بازیهای بدون لودینگ و فریم ریتهای بالا و پایدار خو گرفتهاند. اما مایی که چند پیراهن بیشتر پاره کردهایم و زندگیمان پشت صفحه لودینگهای طولانی و افت فریمهای عذاب آور تلف شد، هنوز صبرمان ته نکشیده است. بخش زیادی از این تمرین و ممارست صبر به خاطر بازیهایی مثل Road Kings یا همان سلطان جادهها بود. بازی که ما را با یک کامیون بینام و نشان وسط جهانی گسترده به امان خدا رها میکرد. از آن به بعد ما بودیم و یک کامیون کم سرعت و مسیری که احتمالاً خیلی طولانی بود. Truck Driver: The American Dream هم خیلی میخواهد مثل سلطان جادهها باشد و در اوج آرامش و صبر گیمر را در خودش غرق کند. اما آیا در این مسیر پر پیچ و خم حرفی برای گفتن دارد؟
Truck Driver: The American Dream؛ سنتی شکنی در عین وفاداری!
کلیات بازیهای کامیونی مثل هم است؛ یعنی یک جاده طولانی و رانندگی آرام که البته چالشهای خاص خودش را هم دارد. Truck Driver: The American Dream هم از این قاعده مستثنی نیست. استدیوی Kyodai اما در این بین سعی کرده است روی کاغذ هم یک اثر وفادار باشد و هم ریشههای آن را به چالش بکشد. به همین خاطر علاوه بر این که عناصر جدیدی به گیم پلی بازی اضافه کرده است، میخواهد با ارائه یک داستان و روایت احساسی گلیم خودش را از آب بیرون بکشد. گرچه استدیوی Kyodai چندان سابقه طولانی در ساخت بازیهای ریسینگ ندارد اما با این حال همین جسارت و شجاعت این تیم در به چالش کشیدن سنتها جای ستایش و تحسین دارد. با این حال این مسیر هر چه قدر هم پر سر و صدا و جذاب باشد باز هم چالشهای خودش را دارد که در ادامه به آن می پردازیم.
داستان؛ عنصری فراموش شده در بازیهای کامیونی
اصولاً رانندگی کامیون و ماشینهای سنگین خیلی اوقات یک شغل موروثی به حساب میآیند. دست بر قضا کاراکتر داستان ما یعنی نیتن فرزند یکی از رانندگان خوش نام و باسابقه است. کسی که شوربختانه جان خودش را طی یک حادثه از دست میدهد. از آن پس نیتن که تا پیش از این آینده خودش را نامعلوم میدید تصمیم میگیرد برای ادای احترام به میراث پدرش شغل رانندگی کامیون را برای ادامه زندگی خود انتخاب کند. مسیری که در ابتدای امر هر چند ساده به نظر میرسد اما به مرور چالشهای خاص خودش را نشان میدهد. اگرچه داستان در سطح آثار روایی بزرگ صنعت بازی قرار نمیگیرد، اما برای عنوانی در این سبک، تلاشی قابل احترام محسوب میشود. با این حال ضعفهای جدی مثل شخصیت پردازی خام، دیالوگهای تصنعی و افت ریتم داستانی اجازه نمیدهد این تلاش به ثمر بنشیند.
گیمپلی و رانندگی؛ ضعفی که قابل بخشش نیست!
مسلماً سازندهای که فکر یک بخش داستانی برای بازی ریسینگاش است، باید بار و بندیل بخش گیم پلی خودش را خیلی قبلتر بسته باشد. با این وجود یکی بزرگترین مشکلات Truck Driver: The American Dream اتفاقاً به همین مقوله گیم پلی آن برمیگردد. در بدیهیترین حالت شما انتظار دارید فیزیک رانندگی و هندلینگ آن با حداقل استانداردهای موجود برابری کند. اما متاسفانه کنترل کامیونها حس سنگینی و ابهت یک وسیله نقلیه عظیم را منتقل نمیکنند و در بسیاری از مواقع واکنش خودروها غیرطبیعی به نظر میرسند. به عنوان مثال بسیاری از اوقات فرمانهای مهم خصوصاً سر پیچها دیر صادر میشود. از طرفی خود فیزیک بازی هم چنگی به دل نمیزند. کافیست یک برخورد بزرگ با ماشینهای دیگر داشته باشید تا فیزیک مصنوعی تصادف مثل یک آب سرد دلتان را از هر بازی ریسینگ موجود سیاه کند.
سیستم ارتقا و پیشرفت؛ همان ساختار همیشگی!
تکلیف ما در بازیهای کامیونی روشن است؛ محموله را از یکجا تحویل بگیریم به مقصد برسانیم و با پول آن مهارتها و ابزارهای جدیدی تهیه کنیم. بازی خوشبختانه در زمینه شخصی سازی ظاهری وسیله نقلیه کم و کاست خاصی ندارد اما راستش را بخواهید چندان پاداش جذابی به دنبال انجام ماموریتها به شما نمیدهد. شاید بخشی از ضعف به خاطر ساختار مستقل و ضعیف فیزیک بازی باشد که با ارتقاء هر چه بیشتر چندان توفیقی به شما نمیدهد. به عنوان مثال شما انتظار این را دارید که با خرید یک آپشن برای ماشین مثل لاستیکهای جدید شاهد اندک تغییراتی در سیستم هندلینگ باشید اما در عمل شاهد هیچ گونه تفاوت خاصی نیستید.
جهانی گسترده اما کم محتوا
نقشه بازی وسعت قابل قبولی دارد. جادهها مثل بسیاری از بازیهای ریسینگ مطرح تنوع اقلیمی و شرایطهای خاص خودشان را دارند. تمام این موارد پتانسیل این که یک گیمر را ساعتها پشت پلتفرم بنشانند دارند. اما مثل هر چیز دیگری اینجا هم بازی در زمینه جزئیات چندان وسواس به خرج نداده است. به عنوان مثال من در حین تجربه بازی المانهای پویای محیطی خاصی ندیدم. گرچه من نمیتوانم منکر حس آرامش حین رانندگی در مسیرهای طولانی بازی بشوم اما به هر حال بدن انسان به یک حداقل آدرنالینی نیاز ندارد که خب اینجا از گیمر دریغ میشود. یعنی تمام محیط اطرافتان یک سری لوکیشن خشک و مصنوعی بدون کوچکترین جذابیت خاص هستند. از طرفی تنوع ماموریتها هم بسیار محدود است و بعد از چند ساعت عملاً چیز جدیدی برای ارائه به شما وجود نخواهد داشت. حتی فعالیت جانبی جذابی هم برای جذابتر کردن بازی هم به چشم نمیخورد.
گرافیک و جلوههای بصری؛ متناقض و بیروح!
از نظر بصری Truck Driver: The American Dream اثری پارادوکسیکال و شلخته است. گاهی طراحی بعضی مناطق خصوصاً در حین غروب آفتاب، دقیقاً همان چیزی هستند که از جادههای کوهستانی آمریکا سراغ داریم. یعنی یک حس آرامش و سکوتی که واقعاً شما را برای لحظاتی از محیط اطرافتان جدا میکند. با این حال درست در همین لحظات است که یک سری ضعفهای اساسی گرافیکی روی سرتان خراب میشود. به عنوان مثال کیفیت بافتها در بسیاری از محیطها پایینتر از حد انتظار است. یا مدلسازی ساختمانها و اشیای کنار جاده دقیقاً با عناوین یک دهه پیش برابری میکنند. از طرفی همانطور که پیش از این هم گفتیم بازی عملاً یک اثر بیروح است که در پویاسازی محیط هیچ تلاش و کوششی نمیکند. تمام این موارد دست در دست هم میدهند تا بازی حداقل از نظر بصری نتواند خودش را در قامت یک اثر نسل نهمی به رخ بکشد.
مشکلات فنی؛ بزرگترین معضل بازی!
راستش را بخواهید من توانستم با داستان، گیم پلی کم عمق و گرافیک نه چندان دلچسب باز کنار بیایم. اما همان اندازه مشکلات فنی بازی کاسه صبرم را لبریز کردند. در وهله اول سازندگان حتی از ساخت یک هوش مصنوعی درست و حسابی برای دیگر رانندگان عاجز بودهاند. جایی که با تغییر مسیرهای عجیب و تصادفهای غیرمنطقی با مته به جان روح و روانتان میافتند. از طرفی بازی علی رغم این که جزئیات بصری سنگین و خاصی ندارد، پر است از مشکلات فنی متعددی مثل افت فریم و باگهای عذاب آور! گاهی اوقات این ایرادات تا جایی پیش میروند که حتی امکان به سرانجام رساندن ماموریتها را هم ندارید. به همین دلیل میتوان گفت بزرگترین مانع موفقیت Truck Driver: The American Dream نه ایدههای طراحی آن، بلکه وضعیت فنی ناپایدارش است که ظاهراً هیچ تلاشی هم برای بهبودی آن انجام نمیشود.
سخن پایانی
Truck Driver: The American Dream بازی بدی نیست، اما به همان اندازه نیز نمیتوان آن را اثری موفق دانست. همانطور که پیش از این هم گفتیم سازندگان با ارائه یک داستان احساسی و وفاداری به ریشههای کلاسیک عناوین کامیونی سعی کردهاند گلیم خودشان را از آب بیرون بکشند. اما کمبود محتوا در جای جای بازی به وضوح حس میشود. از ماموریتهای محدود و جهان خشک و بیروح بازی بگیرید تا مشکلات فنی عذاب آوری که حسابی تجربه بازی را مخدوش کردهاند. با این حال Truck Driver: The American Dream روی کاغذ یکی از بازیهای پرفروش کامیونی امسال بوده و حداقل برای عاشقان این سبک میتواند یک تجربه جذاب و سرگرم کننده باشد.
نکات مثبت:
- روایت داستانی متفاوت در میان بازیهای شبیهساز کامیون
- حس آرامش بخش رانندگی در برخی مسیرها
- سیستم ارتقا و شخصیسازی کامیون
- نقشه نسبتاً بزرگ
نکات منفی:
- فیزیک و هندلینگ ضعیف کامیونها
- هوش مصنوعی نامناسب دیگر خودروها
- تنوع پایین ماموریتها
- مشکلات فنی، باگها و کرشهای متعدد
- کیفیت بصری پایینتر از انتظار برای یک بازی نسل نهمی
